Strona główna - Naczelny Sąd Administracyjny

Warszawa, dnia 17 lipca 2026 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

Biuro Orzecznictwa

Komunikat bieżący nr 24/26                           Zagadnienie prawne przekazane NSA

Czy art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm., dalej: "u.t.d.") stanowi przepis odrębny w rozumieniu art. 189a § 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."), wyłączający w całości stosowanie działu IVa Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 189f k.p.a., do administracyjnych kar pieniężnych nakładanych na podstawie art. 92a u.t.d.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

 z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. akt II GSK 255/26.

Warszawa, dnia 17 lipca 2026 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

Biuro Orzecznictwa

Komunikat bieżący nr 23/26                              Pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

1. Czy art. 5 ust. 1 lit. a), c) i e), art. 6 ust. 1 lit. c) i e), art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) - Dz.U.UE.L.2016.119.1 - należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie takiej wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą organ publiczny może przechowywać i wykorzystywać dane osobowe identyfikujące przejazd pojazdu autostradą płatną, w tym numer rejestracyjny pojazdu, datę, godzinę i miejsce przejazdu oraz dane pozwalające zweryfikować istnienie albo zakres ważności biletu autostradowego, po upływie szczególnego krajowego terminu retencji tych danych, jeżeli jedynym uzasadnieniem dalszego przetwarzania jest ogólny termin przedawnienia obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej.

 2. Czy art. 5 ust. 1 lit. a), c) i e) oraz art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 rozporządzenia 2016/679 należy interpretować w ten sposób, że dla oceny legalności dalszego przechowywania i wykorzystania danych osobowych przez organ publiczny decydujące znaczenie ma pierwotne techniczne źródło pochodzenia danych, na przykład system automatycznego rozpoznawania numerów rejestracyjnych, Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców albo inny system teleinformatyczny, czy też decydujące znaczenie ma to, że dane te po pobraniu zostały włączone do systemu poboru opłaty elektronicznej i w tym systemie są następnie przechowywane oraz wykorzystywane w celu weryfikacji obowiązku uiszczenia opłaty i dochodzenia opłaty dodatkowej.

 3. W razie odpowiedzi, że dalsze przechowywanie lub wykorzystanie takich danych po upływie szczególnego krajowego terminu retencji jest niezgodne z rozporządzeniem 2016/679, czy art. 5 ust. 1 lit. a) i e), art. 6 ust. 1 lit. c) i e), art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia oraz art. 7, art. 8 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy jest zobowiązany odmówić uznania takich danych za wystarczającą podstawę utrzymania w mocy decyzji nakładającej albo potwierdzającej obowiązek uiszczenia administracyjnej opłaty dodatkowej.

Jednocześnie Sąd orzekający postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

 z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 939/25.

Warszawa, dnia 24 czerwca 2026 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

Biuro Orzecznictwa

Komunikat bieżący nr 21/26                           Zagadnienie prawne przekazane NSA

                                                                                               (III FPS 2/26)

Czy artykuł 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) w związku z art. 190 ust. 4 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 z późn. zm.) może stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego także w przypadku, gdy rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją dotyczy przepisów stanowiących podstawę wydania prawomocnego orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie, w tym orzeczenia w przedmiocie badania spełniania przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności (art. 5a § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2024 r. poz. 1267)

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

 z dnia 12 czerwca 2026 r., sygn. akt III FSK 551/26.

Warszawa, dnia 24 czerwca 2026 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
Biuro Orzecznictwa

Komunikat bieżący nr 20/26                              Pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

1. Czy art. 10 ust. 1 w związku z art. 2 lit. d) w związku z motywem drugim Dyrektywy 2009/133/WE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U.UE.L.2009.310.34, dalej jako "Dyrektywa 2009/133/WE") w zw. z art. 63 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z 2012 roku - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 roku Nr C 326 s. 1 i nast., dalej jako "TFUE") należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które nie przewidują zrzeczenia się przez państwo członkowskie prawa do opodatkowania stałego zakładu znajdującego się w tym państwie, w przypadku gdy aktywa przekazane w ramach łączenia, podziału, podziału przez wydzielenie lub wnoszenia aktywów obejmują stały zakład spółki przekazującej, który znajduje się w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie spółki przekazującej. 
2. Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze będzie twierdząca: Czy art. 288 akapit trzeci TFUE oraz zasady pierwszeństwa i skuteczności prawa Unii, a także lojalnej współpracy, należy interpretować w ten sposób, że ocena bezpośredniej skuteczności obowiązku z art. 10 Dyrektywy 2009/133/WE, oraz obowiązek odstąpienia od stosowania sprzecznych z nimi przepisów krajowych spoczywają wyłącznie na sądach krajowych, czy również na organach administracyjnych (podatkowych).

Jednocześnie Sąd orzekający postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
 z dnia 22 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 1179/25.

Warszawa, 16 czerwca 2026 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

Biuro Orzecznictwa

Komunikat bieżący nr 19/26                          

Sprzeciw, wniesiony w trybie art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), od decyzji w przedmiocie wykorzystania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego niezgodnie z przeznaczeniem, nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 15 czerwca 2026 r., sygn. akt I GPS 1/26.

Pytanie prawne przekazano w Kb. nr 2/26.