Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że objęcie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tylko jednej działki ewidencyjnej nie jest zabronione przez obowiązujące przepisy prawa. Nie ma też unormowań zabraniających uwzględnienia przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oczekiwań właściciela działki objętej tym planem. W ramach swojego władztwa planistycznego gmina może być zainteresowana konkretnym zagospodarowaniem terenu obejmowanego uchwalanym planem i przyjęcie w planie parametrów i wskaźników uwzględniających wnioski ewentualnego inwestora zainteresowanego w zagospodarowaniu określonego terenu w sposób zgodny z oczekiwaniami gminy jest wynikiem woli gminy zrealizowania swoich zamierzeń i spowodowania, żeby zainteresowany podmiot rzeczywiście daną inwestycję zrealizował. W konsekwencji, okoliczność, że procedura planistyczna została zainicjowana wnioskiem właściciela objętej planem działki nie oznacza, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony wyłącznie w jego interesie. Ponadto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie musi powtarzać poprzednio obowiązujących unormowań takiego planu dla tego terenu, jak również regulacji obowiązujących dla sąsiednich działek. Parametry zabudowy w nowym planie nie muszą być takie, jak w planie poprzednio obowiązującym oraz nie muszą stanowić kalki postanowień obowiązujących w tym zakresie na terenach sąsiednich. 

Link do orzeczenia