W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny analizował możliwość zastosowania 5% stawki podatku dochodowego (tzw. ulgi IP Box) do przychodów z reklam wyświetlanych w trakcie korzystania z gier komputerowych, na podstawie art. art. 24d ust. 7 u.p.d.o.p. oraz 30ca ust. 7 u.p.d.o.f. 

W rozpoznawanej sprawie spółka prowadziła działalność polegającą na produkcji i wydawaniu gier komputerowych, stanowiącą działalność badawczo-rozwojową. Wytwarzane gry stanowiły kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Były one udostępniane nieodpłatnie, natomiast przychody spółki pochodziły m.in. z wyświetlanych reklam. Zdaniem spółki przychody te powinny podlegać opodatkowaniu 5% stawką w ramach ulgi IP Box.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął odmienne stanowisko, wskazując, że przychody z reklam nie stanowią przychodów z umowy licencyjnej. Podkreślił, że świadczenie usług reklamowych stanowi działalność odrębną od udostępniania gier komputerowych. Ponadto wynagrodzenie za reklamy pochodzi od podmiotów trzecich (reklamodawców), a nie od użytkowników gier. Samo powiązanie techniczne z kwalifikowanym IP nie jest wystarczające do zastosowania preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał to stanowisko za prawidłowe. W ocenie NSA jedynie sama gra komputerowa stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Natomiast sprzedaż usługi reklamowej nie jest rezultatem działalności badawczo-rozwojowej spółki ani nie pozostaje w związku z rozwojem lub ulepszaniem tego prawa. Stanowi ono odrębną, następczą działalność gospodarczą.

NSA wskazał również, że przychody z reklam wynikają z umów zawieranych z dostawcami reklam, a nie z relacji z użytkownikami gier. Nie można więc uznać, że stanowią one przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnione w cenie sprzedaży produktu lub usługi. W konsekwencji przychody z wyświetlania reklam nie spełniają przesłanek objęcia preferencyjną 5% stawką podatku dochodowego od osób prawnych.

Link do orzeczenia